Kişisel gelişim,
tam oldum dediğinde
bakalım gerçekten olmuş musun
diye sınav yapıldığın
bir okul gibi...
27 Eylül 2012 Perşembe
20 Eylül 2012 Perşembe
Olmayınca olmuyor
Olmayınca olmuyor arkadaş...
Çıkarttıysan gözden beni.
Kaşımın üzerinde gözüm olduğunu söyler
yine söker atarsın yerimden.
Keşke bende gördüğünün
senden yansıdığını görebilseydin sen de.
Bende varsa sende de var,
sende varsa bende de...
Eeee ne olacak şimdi?
Ağzımızdan çıkanları
hiç yaşamamış gibi mi yapacağız
yoksa pası göğsümüzde yumuşatıp uzlaşacak mıyız?
Bilmem ki...
Gelirine göre yaşayıp bakacağız...
5 Eylül 2012 Çarşamba
Dile getir
Acı bir tat dilinde.
Kızdıkların, üzüldüklerin, belki söyleyemediklerin.
Özgür bıraktığında kelimelerini,
çözülecekler kalbin derinliklerindeki kapaklı kutularının içinde.
Hayatını tatlandırdığında, ağzın da tatlanacak.
Akışın içinde, özgürce...
Kimseye söyleyemezsen,
itiraf et kendine...
4 Eylül 2012 Salı
Şşşşşşt!
Aaaaa bir baktım, bıdı bıdı hiç susmuyor.
Ben onu dinlemezken bile sürekli fonda onun sesi.
Sürekli bişey anlatıyor, ne diyor,
korkuyor mu, üşüyor mu, eleştiriyor mu, yargılıyor mu?
Ne bileyim çok dinlememeye çalışıyorum.
Birden fark ediyorum;
niye açıkça söylemiyorum ki.
Ve kafamdaki sese bağırıyorum:
GEVEZE ŞEY, sussanna biraz.
Ama ona kızmıyorum,
çünkü mükemmel olması gerekmiyor
onun da,
hoş görüyorum.
Hoş gördükçe, iyileşiyorum.
10 Ağustos 2012 Cuma
.
Gelecekteki benle buluştuk bugün.
Sarıldı, güvendesin, her şey güzel olacak dedi.
Gülümsedik, el sallaştık sonra,
herkes kendi zaman alanına çekildi...
2 Ağustos 2012 Perşembe
İçimdeki çocuk
İçimdeki çocuğu aradım, sarıp sarmalamak için.
7-8 yaşlarındaydı onu yakaladığımda.
Arka bahçede sek sek oynuyordu.
Büyümüş sanıyordu kendini.
Oysa saçları iki kuyruktu.
Bildiğin çocuktu.
Bilmediği şeyler yüzünden bazen suçluluk duydu,
bazen kendini sevmeyi unuttu.
Ama sevgili "öz" oradaydı.
Yıllardır saçının okşanmasını istiyor,
hıçkıra hıçkıra içini temizleyecek bir omuz arıyordu.
Bakıştık, sarmaştık, ağlaştık.
Barışmıştık.
6 Temmuz 2012 Cuma
İyi ve kötü diye biri var mı ki?
Bir insan... İki farklı cepheden öyle farklı anlatılabiliyor ki...
Ya da daha doğrusu öyle farklı yaşanabiliyor ki.
Yıllar boyunca, birine hayatı zindan ettiğine şahit olduğum kişi
başka birinin ağzından dinleyince melek gibi gözüküyor.
Hiç etrafına aldırmadığını düşünürken bir taraf,
onu şefkat perisi gibi konumluyor.
Aslında şaşırmalıyım.
Akla kara, iyi ve kötü diye bir şey var mı ki?
Bunların hepsi tek kişide, hepimizde belki.
Ya da daha doğrusu öyle farklı yaşanabiliyor ki.
Yıllar boyunca, birine hayatı zindan ettiğine şahit olduğum kişi
başka birinin ağzından dinleyince melek gibi gözüküyor.
Hiç etrafına aldırmadığını düşünürken bir taraf,
onu şefkat perisi gibi konumluyor.
Aslında şaşırmalıyım.
Akla kara, iyi ve kötü diye bir şey var mı ki?
Bunların hepsi tek kişide, hepimizde belki.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
